Nu hulp nodig?

Bel 085 029 85 09

(lokaal tarief, 24/7)

Gebruik het formulier

(geheel vrijblijvend!)

Rattenbestrijding op campings en andere recreatieterreinen

De bruine (riool-)rat die zich op campings etc. ophoudt, kan zich vaak net als de recreant in een eldorado wanen. Hij dient vooral wegens het gevaar voor de gezondheid te worden geweerd. Hij kan echter worden bestreden met nauwgezette hygiëne en door permanente voerplaatsen met lokaas uit te zetten. Campings, hengelsportplaatsen, watersportcentra, kinderboerderijen, openluchtbaden en allerhande openluchtrecreatiegebieden zijn zeer kwetsbaar omdat de ratten tot deze terreinen vrijelijk toegang hebben. De recreant moet, om de komst van zulke ongenode gasten te voorkomen, zorgen dat er voor de ratten geen aanlokkelijke omstandigheden ontstaan. Voedselresten, patat- of broodzakjes e.d. dienen te worden opgeruimd. De verdelging, die noodzakelijk is als de ratten zich reeds op het terrein bevinden, kan het beste worden uitgevoerd door een speciaal daarmee belast persoon die tevens een opleiding daarvoor heeft gehad.

Mocht u nog vragen hebben, stel deze dan via dit formulier. Wij zullen u zo spoedig antwoorden.

Wilt u in contact komen met een professionele ongediertebestrijder bij u in de buurt? Dat kan via Kijk op Ongedierte. Bel tegen lokaal tarief met 085 029 85 09. Een deskundige lokale ongediertebestrijder staat u direct te woord om uw vragen te beantwoorden. Ook 's avonds of in het weekend!

Bruine ratten verplaatsen zich graag via het water

Rattenbestrijding op campings en recreatieterreinenBron: https://commons.wikimedia.org

Ratten zijn altijd op zoek naar voedsel en vanwege hun snelle aanwas naar nieuw terrein. Daarbij verplaatst de rat zich graag door het water, onder dekking van de walkant en vanaf de kant of vanuit de lucht moeilijk te zien. Dreigt er gevaar dan duikt hij onder, want ook onder water toont hij zich een uitstekend zwemmer. Dat de ratten zich graag door het water verplaatsen, blijkt uit een proef met een ring van vaste voerplaatsen. In een sloot die de grens vormde van het te beschermen object, waren op regelmatige afstanden in de oevers buizen met lokaas ingegraven. Alleen op die plaatsen waar kruispunten van sloten waren, dus daar waar de sloten als een toevoerweg naar het object leidden, werd het lokaas opgenomen.

Ratten kunnen water besmetten met bacteriën van de ziekte van Weil

Het zwemmen in open water of openluchtbaden die met open water in verbinding staan, kan gevaar opleveren door besmetting met de ziekte van Weil. Plaatselijk tot 35% van de bruine ratten is besmet met de bacterie die deze ziekte veroorzaakt, zonder dat de dieren zelf daar hinder van ondervinden. Alleen al de aanwezigheid van ratten in de nabijheid van dergelijke objecten is verdacht. Men dient dus het risico te voorkomen dat er besmette ratten onder de gesignaleerde dieren zijn en men moet dus zo snel mogelijk de nodige maatregelen nemen. Niet alleen het water vormt een mogelijke besmettingsbron, ook drassige waterkanten van plassen, sloten, e.d. vormen een gevaar als de ratten daar geürineerd hebben. Dus recreanten met blote voeten en ook hengelaars kunnen slachtoffers worden. Wat voor open water geldt, gaat in zekere zin ook op voor geïsoleerd water, kampeerterreinen e.d. want ook hier kunnen ratten zich vestigen als de omstandigheden dat toelaten als gevolg van nonchalance. Beroepsvissers en recreërende hengelsporters lopen ook gevaar te worden besmet met de ziekte van Weil. In door ratten besmet water kan de vis op de schubben drager zijn van de ziektekiemen, zodat de visser deze bij het vangen van de vis aan de handen kan krijgen en besmetting via huid of slijmvlies kan plaatsvinden.

Hengelsport trekt ratten aan

Voorkómen moet worden dat er voer, brood of lunch blijft slingeren. Vooral de vangst moet niet blijven liggen, want vis is een lekkernij voor bruine ratten. Tijdens een controlebezoek van één der auteurs van dit artikel, D. P. Kempe, rayonambtenaar van de afd. Bestrijding van Ongedierte, aan een water waar veel werd gevist, nam hij waar dat ratten die hun domicilie aan dat water hadden gekozen, lokvoer voor de vissen opvraten. Op het moment dat het lokvoer — aardappelen en ballen deeg — in het water werd gegooid, zag men de ratten, die er blijkbaar op hadden zitten wachten, het heldere, 60 cm diepe water ingaan en het voer opduiken. Bij een ander object waar veel werd gevist, zaten de ratten tussen de stenen van de dijk te loeren totdat een der vissers wat had gevangen. Zonder dat de vissers het merkten werden de vissen achter hun rug door de ratten buitgemaakt en weggesleept.

U kunt de komst van ratten voorkomen

Als ergens overlast van ratten wordt ondervonden dan zijn de oorzaken daarin gelegen dat door de mensen zelf de gelegenheid aan het ongedierte wordt geboden:

  1. Rommel, planken e.d. vormen een aantrekkelijke dekking en nestelgelegenheid, evenals opslag onder caravans en buiten opgeslagen kisten. Deze kisten moeten tenminste 30 a 40 cm boven de grond worden opgesteld.
  2. De onachtzaamheid van de mensen die de ratten als het ware een gedekte tafel bezorgen: afval, voedselresten, vogels voeren op de begane grond, verkeerde opslag van voorraden levensmiddelen. Nauwgezet toezicht op de afvalverwerking is noodzakelijk.

Permanente voerplaatsen om de aanwezigheid van ratten te kunnen signaleren

Een gordel of ring van permanente voerplaatsen om het te beveiligen object heen en op de juiste plaatsen uitgezet, is de meest effectieve methode om mogelijke infiltratie van ratten op te vangen. Vers lokaas en regelmatige controle, elke twee weken, is daarbij een eerste vereiste. Ratten die van buiten af komen, op zoek naar voedsel, vinden op zo'n voerplek een goede dekking en ruim voedsel en zullen zich aan het uitgezette lokaas graag te goed doen. Indien opname wordt geconstateerd, kan dagelijks worden bijgevoerd totdat er geen opname meer is. Daarna kan weer de normale routine worden hervat. Het bijvoeren dient zo mogelijk dagelijks te worden gedaan, omdat de werking van anti-stollingsmiddelen cumulatief is. Dat wil zeggen dat het gif pas effect heeft als de dieren enkele dagen achtereen van het lokaas hebben gegeten. Zou dit niet het geval zijn, dan hebben de dieren kans om zich te herstellen.

De wijze waarop de voerplaatsen worden aangelegd, kan naar keuze al naar gelang de omstandigheden gevarieerd worden. Het toe te passen materiaal heeft elk zijn voor- en nadelen.

  1. Hout. In 1968 is door de gemeente Delft met succes een proef genomen met grote houten kisten die gedurende vier weken bij toerbeurt in parken en weteringen zijn neergezet. Een nadeel van deze houten kisten is dat ze door baldadige jeugd vernield kunnen worden, blijkens de ervaring van een gemeente die 80 rattenkisten uitzette, waarvan er na een maand nog maar 40 over waren. Ze kunnen dus alleen geplaatst worden op plaatsen die niet toegankelijk zijn voor publiek. Bovendien zijn ze kwetsbaar door weersinvloeden. Wordt de voorkeur gegeven aan houten kisten, dan kan het beste oud hout worden gebruikt, omdat daar de geur van nieuwigheid af is.
  2. Plastic. Plastic rioolbuizen met een diameter van ca. 10 cm zijn zeer geschikt. De buizen worden nadat zij aan één zijde bv. met beton zijn afgedicht, in de slootkant even boven de waterspiegel loodrecht op de as van de sloot ingegraven met de opening schuin omlaag, om te voorkomen dat er regenwater invalt. Zij dienen te worden afgedicht, omdat de ratten anders aan de achterkant een uitgang kunnen graven en de pijp dan als holingang kunnen gebruiken; bovendien zou de buis als drainbuis werken en het lokaas nat worden. Het nadeel dat vogels hun kop naar binnen zouden kunnen steken en zo bij het lokaas komen, kan worden voorkomen door de buis onder en boven te doorboren en er een staaf of een ll-vormig stuk betonijzer in te steken. Ook kunnen plastic buizen, aan beide zijden open in ruigten ofwel bedekt met een hoop stro, op de slootkant worden gelegd. Om te voorkomen dat ze wegrollen moeten ze worden vastgezet met een paar stokken. Kan er publiek bij komen, dan dienen afsluitbare cementen bakken te worden gebruikt die half worden ingegraven.
  3. Drainbuizen. Deze buizen (met een diameter van ca. 10 cm) kunnen alleen daar gebruikt worden waar publiek geen toegang heeft, omdat ze gevaar opleveren door de gemakkelijke verplaatsbaarheid. Waar ze gebruikt worden, kunnen ze het beste met een paar stokken worden vastgezet tegen het wegrollen. Ingraven verdient geen voorkeur omdat de buizen water doorlaten, zodat het lokaas nat en onaantrekkelijk wordt.
  4. Beton of cement. In Maastricht zijn sedert 1961 cementen voerbakken in gebruik. De beide uitbouwen van de eigenlijke voederbak hebben ieder een ingang. Ook het deksel is van cement. Het voordeel van deze bakken is dat ze zo zwaar en solide zijn, dat ze veel minder gemakkelijk worden vernield of weggehaald. Dit laatste kan nog worden bemoeilijkt, als ze met een poot of haak, die wordt ingegraven worden verankerd. Door de constructie is het vrijwel uitgesloten, dat vogels of huisdieren bij het lokaas zouden komen. De opening kan erg klein zijn, want een volwassen rat kan door een gat van 3 cm naar binnen. De constructie van het deksel dient zodanig te zijn, dat de voerbak ook kan worden schoongemaakt (verwijderen van schillen en uitwerpselen) en dat er geen regenwater in de bak valt. Een ander model dat kan worden gebruikt, is een T- of L-vormige gresbuis met een deksel op de kruising. Deze buis kan het beste half worden ingegraven.
  5. Voerkist onder caravans. Op caravanterreinen zijn stacaravans meestal van onder afgeschoten met planken. Hierdoor ontstaat een ideale ruimte voor ratten om een nest te maken. In dit geval kan het beste gebruik worden gemaakt van een voerkist die zodanig moet worden opgesteld dat er geen kinderen of huisdieren bij kunnen komen. Tevens zal regelmatige controle op eventuele holen noodzakelijk zijn en zal de ruimte onder de caravan bij voorkeur niet gebruikt moeten worden voor opslag of de opslag zodanig moeten zijn dat regelmatige controle mogelijk is.

Algemene tips voor voerplaatsen voor rattenbestrijding

De gaten in de kisten of cementbakken e.d. waardoor ratten toegang kunnen hebben, worden zodanig gemaakt en met schotten afgeschermd, dat geen licht aan de andere kant te zien is, als vogels naar binnen zouden gluren. In een donker hol kruipen ze niet naar binnen. Voor ratten biedt een dergelijk donker onderkomen juist de gewenste ideale dekking. Het deksel van een voerbak dient zodanig te zijn dat het voedsel wordt beschermd tegen regen, omdat anders het gif van het lokaas zou kunnen afspoelen. Voorts moet de voerplaats gemakkelijk schoongemaakt kunnen worden, omdat oud lokaas op den duur onaantrekkelijk gaat ruiken.

A. Balkstra en D. P. Kempe, afd. Bestrijding van Ongedierte.
Rat en Muis, Jaargang 23, no. 1, april 1975, pag 13-18

Meer informatie over de bestrijding van ratten
Overzicht ongedierte en ongediertebestrijding


© 2015 Kijk Op Ongedierte